مظلوم ترین فصل خدا فصل  زمستان

مظلوم ترین فصل خدا فصل زمستان

بیندر چه بی رنگ و ریا بامَه زمستان؟

مظلوم ترین فصل خدا فصل زمستان

وینَم فقط سردی و دیگر هیچ نوینَم

از هر دو رنگی اس جدا فصل زمستان

از وَر سفیدینده همه دار و درختان

لبریز از شرم و حیا فصل زمستان

در شهر و فصلش اسِ خیلی غریبَه

مظلوم ترین فصل خدا فصل زمستان

دیدی فصل مضلوم زمستان چه بی ریا آمد؟

ما فقط سردی آن را میبینیم در حالی که از هر دو رنگی مبرا است

تمام درختان سفید پوشند ؛ چه شرم وحیایی دارد زمستان

زمستان مضلومترین فصل خداست که در فصل و جایگاه خودش هم غریب

شعر تاتی عشق تقدیر

عشق تقدیر

نه فانوسی دارم از تاریکی را
نه دیگر مَنده مویی سلمانی را

فقط غم گیره مَنکو ائ سراغی
بیَه در زندگی تقدیر چمن را

دَفرس از غیب گویان قدیمی
چقدر ام روزگار مَنده چمن را

چقدر از دلخوشیها مان شیه یِ
چقدر دِ داغ دل مَنده چمن را

سزای مندن در پای عشق ...
اگر ائ  قطره خون منده چمن را

چمن"" تقدیرِ ام عشق" امّا ای دل
بورن بگذر ت  از  ام عشق جانکا


~~~~


نه سوی چشمی مانده برایم و نه تار مویی

 فقط غم از من سراغ می گیرد،  این تقدیر من

از غیب گویان بپرسید که چقدر از زنگی ام باقی ست؟

چقدر از دلخوشیهامان رفته و چقدر از داغ دل برایمان باقی مانده ؟

اگر قطره خونی در رگهایم باقی مانده تقصیر عشق

تقدیر من این عشق ولی ای دل بیا تو  از این عشق نافرجام بگذر

شعر تاتی بمناسبت  روز مادر

 شعر تاتی به مناسبت روز مادر

ای آنکه اسیش صبورِ کَه ، مادرجان

چون شمع ت اییش فروغ کَه مادرجان

 عطرِ ت اسِ عطر بهار مادرجان

 مهر ت  اسِ حد کمال مادرجان

 نام ت  مَلَک ،چه بی ریا مادرجان

هم شاه غم و هم با وفا ،مادرجان

حتما که  بهشت اس اشترا مادرجان

ام وعده ای اس از خدا مادرجان

 

ای مادر ؛ای آنکه که صبورانه چون شمع روشنی بخش خانه ای

عطر وجودت چون بهار و مهربانی ات کامل

مانند ملایک بی ریا ؛ غمخواری و وفادار

مطمئنا بهشت زیر پای توست این وعده خداوند است

مظلوم ترین فصل خدا فصل  زمستان

مظلوم ترین فصل خدا فصل  زمستان

 

بیندر  چه بی رنگ و ریا بامَه زمستان؟

مظلوم ترین فصل خدا فصل زمستان

 

وینَم فقط سردی و دیگر هیچ نوینَم

از هر دو رنگی اس جدا فصل زمستان

 

از وَر سفیدینده همه دار و درختان

لبریز از شرم و حیا فصل زمستان

 

در شهر و فصلش اسِ خیلی غریبَه

مظلوم ترین فصل خدا فصل  زمستان

 

دیدی فصل مضلوم زمستان چه بی ریا آمد؟

ما فقط سردی آن را میبینیم در حالی که از هر دو رنگی مبرا است

تمام درختان سفید پوشند ؛ چه شرم وحیایی دارد زمستان

زمستان مضلومترین فصل خداست که در فصل و جایگاه خودش هم غریب

مظلوم ترین فصل خدا فصل  زمستان

مظلوم ترین فصل خدا فصل  زمستان

 

بیندر  چه بی رنگ و ریا بامَه زمستان؟

مظلوم ترین فصل خدا فصل زمستان

 

وینَم فقط سردی و دیگر هیچ نوینَم

از هر دو رنگی اس جدا فصل زمستان

 

از وَر سفیدینده همه دار و درختان

لبریز از شرم و حیا فصل زمستان

 

در شهر و فصلش اسِ خیلی غریبَه

مظلوم ترین فصل خدا فصل  زمستان

 

دیدی فصل مضلوم زمستان چه بی ریا آمد؟

ما فقط سردی آن را میبینیم در حالی که از هر دو رنگی مبرا است

تمام درختان سفید پوشند ؛ چه شرم وحیایی دارد زمستان

زمستان مضلومترین فصل خداست که در فصل و جایگاه خودش هم غریب

 

دلم گیریسَ ای خدا

دلم گیریسَ ای خدا

دلم  گیریسَ  ای خدا   

        تاریک اسِ همه جیگا

               روز و شبم پیدا نیه

                     کا کو گُمم کرده ؛ چرا؟                

ویرم بامَه؛ قدیم تَران

       اوختینه روز وشبان

              شب چَرَه وخاصَ گَفان

                     آسیاوردَ بش تا کَسیان

 

شال کَشَ باز با مهربانی  (آغوش شال همیشه باز)

شعر تاتی

مایَه شال ؛ هیچ خبر ام شال کو نی

شال هم درگیر با  ویروسِ جانی

بایه تا که ببَم خوشحال و خرم

کنار هم کَیان کو  ؛ یار جانی

گذری سخته روزان جانَ روجان

فقط باید که حوصله بداری 

امیدواریم بشو ام نحس ویروس

دوباره شال کو نغمه بخوانی

دوباره شی ت شال غصه مَرن جان

شال کَشَ باز با مهربانی



لطفا به شال سفر نکنید ویروس در کمین

با مهربانی و شاد ی در منزل کنار هم باشیم

مقداری حوصله کن این ایام سخت می گذرد

امیدوارم این ویروس نحس محو بشه و  تو شال آواز خوش سر می دهیم

دوباره باهم به شال می رویم آغوش شال همیشه باز

بامَه مبعث اسِه هم عید نوروز

بامَه مبعث اسِه هم عید نوروز

الهی که ببَه دل شاد هَمَه روز

امیدواریم بشو ام نحسَ مهمان

ببم مهمان دوندی را شب و روز

دوباره  شال بشَم  تا  که بوینَم

چَمَه   کهنه  دیار  زود  هر   روز

الهی که مَبو در  هیچ دلی غم

ببَم دلخوش مروز و هم هَمَه روز



عید مبعث هست و ایام نوروز الهی ایام به کامتان

 این مهمان نحس (کرونا) از بین برود ودوباره میهمان هم بشیم ان شاالله

دوباره بریم به شال و دیار کهنه خود را ببینیم

امیدوارم غمی در دلها نباشه و خوش باشیم  همه روز

 

 

شعر تاتی به مناسبت روز مادر

 شعر تاتی به مناسبت روز مادر

ای آنکه اسیش صبورِ کَه ، مادرجان

چون شمع ت اییش فروغ کَه مادرجان

 عطرِ ت اسِ عطر بهار مادرجان

 مهر ت  اسِ حد کمال مادرجان

 نام ت  مَلَک ،چه بی ریا مادرجان

هم شاه غم و هم با وفا ،مادرجان

حتما که  بهشت اس اشترا مادرجان

ام وعده ای اس از خدا مادرجان

 

ای مادر ؛ای آنکه که صبورانه چون شمع روشنی بخش خانه ای

عطر وجودت چون بهار و مهربانی ات کامل

مانند ملایک بی ریا ؛ غمخواری و وفادار

مطمئنا بهشت زیر پای توست این وعده خداوند است

 

 

دلم تنگ باز هم پاییز کرا آ   

دلم تنگ باز هم پاییز کرا آ   

باز هم غربت چمن ام جانرا آ  

نشم کوچه دلان تنهای تنها     

بینم آیا کسی از راه دور  آ ؟              

امیدواریم که هیچ وقت غم مبینی    

کوچه دلان کو ته ماتم مَگیری                     

اگر مجنونیم از باعث ته اییش ته                       

چمن را مثل یک لیلا ته اییش ته  

خیالر اس که از هم بی خیالیم                  

نه جان از خیلی وقت بی قراریم         

با آمدن پاییز ؛دلتنگی ها و غریبت من آغاز می شود   

تنها در کوچه منتظر می مانم تا ببینم آیا کسی می آید؟

امیدوارم هیچ موقع غم نبینی و در کوچه های تنهایی بی کس نباشی

 ای لیلای من اگر مجنون وار در کوچه ها می گردم  بخاطر تو ست

به خیالت من بی خیالم ؛نه اینگونه نیست ؛خیلی وقت من بی قرار تو ام

هزار سالِ اسیش سالار زینب

ببردر دل ت منکو یار زینب

هزار سالِ اسیش سالار زینب

امیدواریم آرس روزی اَ وقت

ببوم از سر جدا در راه زینب

اسیم غمگین و  زار و دلشکسته

شهیدان آینده از شام دسته دسته

ایله سر نداره ای سر شکسته

ایله اس از جفا دو دست بسته

دلم تنگ باز هم پاییز کرا آ  

دلم تنگ باز هم پاییز کرا آ   

باز هم غربت چمن ام جانرا آ              

نشم کوچه دلان تنهای تنها     

بینم آیا کسی از راه دور  آ ؟              

امیدواریم که هیچ وقت غم مبینی    

کوچه دلان کو ته ماتم مَگیری                     

اگر مجنونیم از باعث ته اییش ته                       

چمن را مثل یک لیلا ته اییش ته  

خیالر اس که از هم بی خیالیم                  

نه جان از خیلی وقت بی قراریم         

با آمدن پاییز ؛دلتنگی ها و غریبت من آغاز می شود   

تنها در کوچه منتظر می مانم تا ببینم آیا کسی می آید؟

امیدوارم هیچ موقع غم نبینی و در کوچه های تنهایی بی کس نباشی

 ای لیلای من اگر مجنون وار در کوچه ها می گردم  بخاطر تو ست

به خیالت من بی خیالم ؛نه اینگونه نیست ؛خیلی وقت من بی قرار تو ام

 

تمام جان نَم از ته دخانم

سلام ای شال زیبا درچه حالیش؟

هنوز هم سربلند و با وقاریش؟ 

 

هنوزم اشته خالیان چون بهشت اس؟

یا نه بی آبی داره در گلو خس ..؟

 

منده روبار را هیچ حالی یا نه؟

برج  را منده ی  احوالی یا  نه؟

 

بازم مردم پلنگا شینده یا نه ؟

رمه داران رمه دارینده یا نه ؟

 

کَرَه خانی هنوز هم داره  آبی ؟  

سل خانی را اصلا  منده جانی؟



اگرهم کل دنیا پا بکرم

تمام  شهر و روستا از بگردم

 

اسیش درخون وگوشت واستخونم

تمام جان نَم از ته دَخانم

از خدایی دارم


از خدایی دارم

 وندَه  ام  نزدیکان ؛ نه در اَ  کَفا یان

مهربان ؛خوب؛ قشنگ

چَه  چهره  نورانی  

هر دَفَه (ع)حرفی زَن ، چمَن وِلیه دلنَن،

 ساده تر از چمَن حرف

اَ چه من درک کَر ؛ اَ چه من خوب دَخان ؛

چِمَن مارکوبهتر

****

من خدایی دارم،

که در این نزدیکی هاست؛ درآن بالاها نیست

مهربان، خوب، قشنگ

چهره  نورانی دارد
گاهی سخن می گوید، با دل کوچک من،

از سخن ساده من هم ساده تر

او مرا می فهمد

او مراچه خوب صدامی زند

 حتی ازصدای مادرشیرین تر

مونگه تاو شوان متاو.  

یاله خدا نام نه 

 تقدیم به روح مقدس مولا علی (ع )ودوستان تات زبان 

مون گه تاو شوان متاو 

مونگه تاو شوان متاو.     چمه مولا بی قراره  مونگه تاو 

مونگه تاو شوان متاو .    زهرا علی را در انتظاره  مونگه تاو 

مونگه تاو شوان متاو.     ارسگ عره کر حسن والا تباره مونگه تاو 

خونه تاو شوان متاو.      حسین غمین ودل فکاره مونگه تاو 

مونگه تاو شوان متاو.     زینب روجه چون شام تار ه  مونگه تاو 

مونگه تاو شوان متاو.     شوقتل عربان یکه سواره    مونگه تاو 

مونگه تاو شوان متاو      شو یتیمی کربلا تشیره سرداره مونگه تاو 

مونگه تاو شوان متاو.     زهرا بشهتده بی قراره   مونگه تاو 

مونگه تاو شوان متاو.     کلثوم درحال زاره. مونگه تاو 

مونگه تاو شوان متاو .    شو قتل درخت سایه ساره  مونگه تاو 

مونگه تاو شوان متاو.     پیغمبر  جنتده عزا داره  مونگه تاو 

مونگه تاو شوان متاو.     جبرییل غمین وداغ داره  مونگه تاو 

مونگه تاو شوان متاو.     عدالت علی نگون سار.   مونگه تاو 

مونگه تاو شوان متاو.     خزان درفصل بهاره.      مونگه تاو 

مونگه تاو شوان متاو.     شیون در فلک کج مداره .مونگه تاو 

مونگه تاو شوان متاو.     قامت سرو علی تا پایداره مونگه تاو 

مونگه تاو شوان متاو.     طبیب علی شاکی روزگاره مونگه تاو 

مونگه تاو شوان متاو.     خجل از علی تیغ زهرداره مونگه تاو 

مونگه تاو شوان متاو.     معلون مجلم اشتن شرمساره مونگه تاو 

مونگه تاو شوان متاو.     شیعه عزا داره  مونگه تاو 

مونگه تاو شوان متاو.(آیت#)به صدغم دچاره مونگه تاو 

آیت الله رجبی اسکستانی.رشت.

تقدیم به روح شهریار شال "وجان"

تقدیم به روح شهریار شال "وجان"

کسی که شهره  عشق زمان بود

هزاران درد عشق در او عیان بود

کسی که شهریارش بود القاب 

غریب کوچه های شال وجان بود

 کسی که در دلش غمها نهان بود   

چه بسیار راز ها پیدا در آن بود

نکند فرهادوار او بیستون را

هزاران بیستون مستور آن بود

شرار عشق او را کرد حیران

همانکه بیقرار کوچه ها بود

روحش شاد ؛یادش گرامی

عشق یعنی زندگی در شال من

 عشق یعنی با تو گفتن از دیار

عشق یعنی با تو باشم یک تبار

عشق یعنی زندگی در شال من

عشق یعنی جان  من؛ کسیان من

عشق یعنی در پلنگاه ماندن  

خالَه و رَمه  به بیرون راندن

عشق یعنی نم نم باران شال

عشق یعنی امبرووان در مثال

عشق یعنی مردمان پاک سرشت

عشق یعنی شال من عین بهشت

عشق یعنی خرمن و هم کوچه اش

عشق یعنی شال من هر گوشه اش

عشق یعنی طانه و روبار شال

عشق یعنی کوچه خللار شال

خوب بناز افشار بر این شال پاک

در ره عشق بود باید سینه چاک

 چمن را مثل یک لیلا ته اییش ته

دلم تنگ باز هم پاییز کرا آ   

باز هم غربت چمن ام جانرا آ              

نشم کوچه دلان تنهای تنها     

بینم آیا کسی از راه دور  آ ؟              

امیدواریم که هیچ وقت غم مبینی    

کوچه دلان کو ته ماتم مَگیری                     

اگر مجنونیم از باعث ته اییش ته                       

چمن را مثل یک لیلا ته اییش ته  

خیالر اس که از هم بی خیالیم                  

نه جان از خیلی وقت بی قراریم         

با آمدن پاییز ؛دلتنگی ها و غریبت من آغاز می شود   

تنها در کوچه منتظر می مانم تا ببینم آیا کسی می آید؟

امیدوارم هیچ موقع غم نبینی و در کوچه های تنهایی بی کس نباشی

 ای لیلای من اگر مجنون وار در کوچه ها می گردم  بخاطر تو ست

به خیالت من بی خیالم ؛نه اینگونه نیست ؛خیلی وقت من بی قرار تو ام

 

هرجا کو اسیش بواج تاتی

"هرجا کو اسیش بواج تاتی"

ای شالج با صفای شاهرود

ای زاده با وفای شالرود

ای آنکه تو از تبار تاتی

ای آنکه عزیز و مهربانی

زیبا ترین ترانه ای تو

شیواترین بهانه ای تو

دانی به مثل ورد زبانی

هرجا کو اسیش بواج تاتی

"لطفا هرجا هستی تاتی صحبت کن"

 کمی از خاک شال با چمَن را

  کمی از خاک شال با چمَن را

1- اگر روزی ده ده بامیش چمَن ور     

    کمی از خاک شال با چمَن را

2- مَندیم تنها و بی لطف و محبت     

    کمی لطف و صفا بارن چمن را

3- اگر خالیان بشیش یادر بَمَرشو     

    کمی از باد خالیان با چمن را

4- اگر باز هم زنی ت دوغ  نِره نَن      

   کمی  دوغ پَگی بارن چمَن را

5- سَرَ جو دَ  اگر آبی روان اس         

   کمی سوچَه دَکَ بارن چمن را

6- اگر خرمَن دَ مَندَه یِ داگا یی     

    ای اوشه گندم بارن چمن را

7- اگر داری هنوز هم مال و رَمَه       

    کمی لُور و پنیر بارن  چمن را

8- چَکیسه گردسوزَ چراغ لاله          

    بین لاله کی داره بارن چمن را

9- داریمان سوکته چراغ روشنی را   

     اس تاریک چمن جا با چمن را

10- ویرر آ خرده بیم از بازی کَریم      

     داریم از چوب چَرخَه ؛ با چمن را

11- اگر تالش دوباره بامَه کسیان  

      کمی تازه کَرَه بارن چمن را

12- اگر کوچه دَ خرده کَره بازی     

     کمی اَ کوچَه خاک با چمن را

13- ازیم افشار  تنها  جان ده ده جان     

     پَگی گافره بخوان لای لای چمن را 

1- مادر اگر روزی به سوی من آمدی مقداری خاک شال را برای من تبرک بیاور

2- تنهایم و این تنهایی لطفی ندارد  کمی صفا و صمیمیت برای من بیاور

3- باد خالیان روحبخش است کمی باد روحبخش خالیان را برایم بیاور

4- اگر باز مثل قدیم مشک می زنی کمی از دوغ آن برای من بیاور

5- اگر آب جوی کسیان مانند قبل روان است کمی برای من بیاور

6- آیا مانند قدیم خرمن دایر است؟ خوشه ای از گندم شال را برایم بیاور

7- مانند قدیم گاو و گوسفند داری ؟ کمی پنیر تازه برایم بیاور

8- چراغ گردسوزی که داشتم شیشه اش (لاله )شکسته اگر پیدا میشه برایم بیاور

9- چراغ زنبوری داشتیم که روشنی بخش خانه مان بود اگر هنوز هم هست برایم بیاور

10- بچه که بودم با چوب ماشین درست کرده بودم اگر وجود دارد برای من بیاور

11- تالش که می آمد باخود کره و پنیر می آورد اگر بازهم به شال آمد برای من بگیر

12- اگر درکوچه ها مثل قدیم بچه ها بازی می کنند از خاک پای آنها تبرک برایم بیاور

13- منم و این همه خاطرات بچگی ام ؛ مادرم اگر گهواره من وجود دارد دوباره برایم لالایی بخوان

فدا یی داری ت جان ؛ جان ده ده جان

 به مناسبت شهادت مظلومانه بی بی دو عالم  

تقدیم به تمام مادران سرزمینم

"فدا یی داری ت جان ؛ جان ده ده جان"

تنَن خیلی خَشیم از ؛جان ده ده جان

بخوان نغمه دوباره ؛  جان ده ده جان

خاصَ جانر بکَه فدا چمَن را

فدا یی داری ت جان ؛ جان ده ده جان

چبِه اشته جوانی؛ کا بمَنده؟

کمَرر خم آکرده ؛ جان ده ده جان

ویرر اس خرده بیم من کَشَ گیریش

بگیرن من دوباره ؛ جان ده ده جان

ازیم  "افشار" اَ خرده ی نو پا

که باز خا اشته دستان ؛جان ده ده جان


امیدواریم ببی دایم سلامت

بمانی ت چمَن را ؛ جان ده ده جان

تو را من خیلی دوست دارم جان مادر

 دوباره نغمه خوانی کن برایم  جان مادر
جان شیرینت را فدایم کردی
فدایی داری تو ؛جان مادر

جوانی ات چه شد و کجا رفت

کمرت خم شده جان مادر

یادت هست بچه بودم من را بغل می کردی

دوباره بغلم کن جان مادر

منم "افشار" آن بچه  نوپایی
که دستانت را بر ای کمک نیازمند است جان مادر

امیدوارم همیشه سلامت باشی
برقرار باشی برای من جان مادر

راز داری بکه

راز داری بکه وجمع کو من رسوا مکه
                        باز بازیچه مبن ، بار سفر جمع آمکه

ته بشی از بی قراری کو مَرم           
                        ته اشتن مایه  سرگرمی هر جمع آمکه

به گناهی که ندارم  کسی را هیچ مواج
                        آبرویی هم اگر اس  بخر، رد آمکه

 

 

راز دارباش و در میان مردم آبروریزی نکن
                        باز بازیچه نباش ، وبارسفر نبند

با رفتن تو من از بی قراری می میرم         
                       با این کارخودت را بازیچه مردم قرار نده

به گناهی که مرتکب نشده ام رسوایم مکن
                        نه تنها آبرو ریزی نکن بلکه آبرو داری کن

از خدایی دارم

از خدایی دارم

 وندَه  ام  نزدیکان ؛نه در اَ  کفا یان

مهربان؛خوب ؛قشنگ

چَ  چهره  نورانی


هر دَفَه حرفی زَن ، چمَن وِلیه دلنَن،

 ساده ترازچمن حرف 

اَ چ من درک کَر ؛اَ چ من خوب دَخان ؛

چِمَن مارکوبهتر

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

من خدایی دارم،

که در این نزدیکی هاست؛درآن بالاها نیست

مهربان، خوب، قشنگ

چهره  نورانی دارد


گاهی سخن می گوید، با دل کوچک من، 

از سخن ساده من هم ساده تر

او مرا می فهمد

او مراچه خوب صدامی زند 

 حتی ازصدای مادرشیرین تر

دلم تنگ برای شال نازم     

دلم تنگ برای شال نازم       

برای کوچه های تنگ ؛ باز هم

دلم تنگ برای مسجد پیش     

برای آن هوا بازهم کم و بیش

دلم تنگ برای آسمانسون       

بوَد کسیان آن مثل لواسون

هم خالیان داره و هم کره خانی   

هم  طانه داره و هم سللَه خانی

بنازم بر زمین خوب و پاکش        

که هستند مردم ما سینه چاکش

بنازم نازنین روبار آن را               

که باغات در بغل دارند آن را

همی نازم به شیران چشمه آن     

که دارد آن بسی آب فراوان

بوَد شش نازنین گل در وجودش   

بنازم مردمان در سجودش

سید خضر و سید محمود وهم پیر  

یکی در سنبر ملَه است  یکی جیر

الهی مردمانت غم نبینند   

شوند پیروز  و چیزی کم نبینند

بناز افشار بر این شال زیبا

که در شاهرود هست ماننددیبا

شرحی از خاطرات خوش و زندگانی راحت گذشته

شرحی از خاطرات خوش و زندگانی راحت گذشته

با قلم و یاری پروردگار                          

        خوام بنویسم من از اَ روزگار

گر بِکر یاری خدای کریم                       

        خام باجم من از روزگار قدیم

   باجم از زیلو و پلاس و جاجیم                    

             از لباس و کفشی که از دَکَریم

ناز و نعمت اَ زمان بسیار بِ                   

  یُوز و گندم برکتِ انبار بِ

غَله یک ساله در انبار بِ                      

    وزنِ غَله کیلَه و خروار  بِ

کوچه با غان اَ زمان مشهور بیند             

     دیوارَ سران پر از انگور بیند

یوز و آلبالو کم و اندک بِ                      

   شک تو فراوانی نعمت  نبِ

کتو وَ سیف هر جایی کو پیدا بِ           

               زمستانان کَیان کو سنجد ناب ِ

هر کسی چند ِگلَ ایی گوسفند داری       

          خرجی یک ساله تو منزل داری

زرد روغن هرکسی کَ کو نابِ             

          ظرف آب سرد و سالم کوزه بِ

دِدِه چمه را پَجیسبِ گرمَ نون              


      من دِ اَ نونم نویندَه تا کنون 

    پَتَه سیفی که صبحان آماده بی                    

          سرد روزان را بهترین صبحانه بی

 

یاد باد آن دین و ایمان یاد باد                                       

                                             صبح اول صوت قرآن یاد باد

  

 

با قلم ویاری پروردگار از روزگار نه چندان دور می خام بگم   

از زیر انداز وکفش ولباسی که داشتیم 

برکت خانه ها در  انبار هایمان بود  

باغات پر از محصول بودند وازهرنوع محصولی داشتیم مانند گردو وآلبالو  وسیب وسنجد

  بزل وبخشش باغات زیاد بود

در طویله هر خانه ای حیوانات خانگی وجود داشت   

روغن مورد استفاده  اکثرا روغن زرد و برای خنک نگه داشتن آب کوزه داشتیم

نانی که مادرم درست می کرد دیگر مثل آن را  ندیدم  

 سیب پخته تنوری بهترین صبحانه ما در زمستان بود 

 

بدون شال همیشه ناخوشیمه

ت یین زانی برا اَز شالجیمه

شالجان دِشمنان را آتشیمَه

 هَمه زانین اَمه ای ریشَه دارَم

با هم یک فِکر و یک اَندیشَه دارَم

چمِن راه شالج راه نَن جدا نی

چمن دلین اوان کو هیچ سیفا نی

شال وکسیان نوم از غَم هَرم

خالیان وکووان سوزه کیشیمَه

شالجان دوست دارم اَز  هَمیشَه

بدون شال همیشه ناخوشیمه

 

توهم می دانی که من شالی ام

برای دشمنان همچون آتشم

همه می دانند که ما از یک ر یشه ایم

فکر و انیشه ما هم یکی است

راه من از شالی ها جدا نیست

دل ماهم ازهمدیگر جدا نیست

من اسم شال راسربلند نگه خواهم داشت

چون گرما و سر مای آن راچشیده ام

من شال را دوست خواهم داشت

بدون آن من چیزی نیستم

دلم  گیریسَ  ای خدا   

دلم  گیریسَ  ای خدا   

        تاریک اسِ همه جیگا

               روز و شبم پیدا نیه

                     کا کو گُمم کرده ؛ چرا؟                

ویرم بامَه؛ قدیم تَران

       اوختینه روز وشبان

              شب چَرَه وخاصَ گَفان

                     آسیاوردَ بش تا کَسیان

دل کو غم منشان

  نه ته مانی و نه من

ونه هیچ کس از ام دنیا 

به حباب نگر ان لب خالیان قسم

وبه شادی وجود روبار 

غصه هم دور آبو

فقط هم خاطر ه یان مانینده

لحظه یان زود گذریند

دل کو غم منشان

از زندگی لذت ببرید از فرصت ها استفاده کنید

سرخوش باشید شادی امروز را به فردا موکول نکنید

چون این لحظه پیرترین سنی هستید که تا به حال  بوده اید

و جوان ترین سنی که تا ابد هستید

چمن را مثل یک لیلا ته اییش ته

دلم تنگ باز هم پاییز کرا آ                                                        

باز هم غربت چمن ام جانرا آ                                           

    نشم کوچه دلان تنهای تنها                                     

             بینم آیا کسی از دور راه آ ؟                                  

                        امیدواریم که هیچ وقت غم مبینی                       

                         کوچه دلان کو ته ماتم مَگیری                   

                                      اگر مجنونیم از باعث ته اییش ته                  

                                         چمن را مثل یک لیلا ته اییش ته               

                                             خیالر اس که از هم بی خیالیم             

                                                نه جان از خیلی وقت بی قراریم  

 

با آمدن پاییز ؛دلتنگی ها و غریبت من آغاز می شود   

تنها در کوچه منتظر می مانم تا ببینم آیا کسی می آید؟

امیدوارم هیچ موقع غم نبینی و در کوچه های تنهایی بی کس نباشی

 ای لیلای من اگر مجنون وار در کوچه ها می گردم  بخاطر تو ست

به خیالت من بی خیالم ؛نه اینگونه نیست ؛خیلی وقت من بی قرار تو ام

 

چمن دل شیشه قلــیون نزانی

     چمَن دل بـی ت حیران نـزانی              

     چندین وقت  پریـــشان نـزانی             

         اشته شییَن نه معلوم نه آمـن                

                اشته خانــی دلــم خون نزانی                       

      تـرا چشم انتظاریم از بــــهاری             

         الان آمـه زمســـتان ت نـــزانی                

                     ت که راحتنَن شای دل بچاکنی                           

چمن دل شیشه قلــیون نزانی     

 

ハート のデコメ絵文字ハート のデコメ絵文字ハート のデコメ絵文字 ハート のデコメ絵文字ハート のデコメ絵文字ハート のデコメ絵文字

دلم بی تو سرگشته و حیران

چندین وقت که پریشان ولی تو نمی دانی

نه رفتنت معلوم نه آمدنت

دلم از کارات خون ولی تو نمی دانی

از بهار من چشم انتظارتم

الآن فصل  زمستان

دل شکستن برای تو کاری نداره

دل من هم که مثل شیشه قلیان  ولی تو نمی دانی