گردو بازی شال

گردو بازی شال

مکان :

کوچه ، میدان و خیابان
تعداد بازیکنان :

نامحدود
فصل بازی :

بیشتر در تابستان
برای پیدا کردن حریف بچه ها در کوچه فریاد می زنند : یوزَ بازی - آغوز بازی

قانون آغازگر بازی شروع:
1 : شیر یا خط می اندازند
2 : تر یا خشک
3 : نقطه معینی را مشخص می کنند و بازیکنان تیله خود را به آن نقطه می اندازند و به ترتیب گردوی هرکسی به هدف نزدیک تر باشد در جات زیر را می گیرد :

-1 : پیشم : استاد ؛اول
-2 : دومم
-3 : سومم
-...

اصطلاحات :
یوز :گردوی معمولی
تیره (تیله) : گردوی بزرگ . آن را در پهن گاو می خواباندند تا سرخ شود

انواع گردو بازی :

- پا پایی:

-بازیکنان هریک چند گردو (بسته به قرار داد) به ترتیب در یک صف می کارند و در فاصله معین می ایستند و با تیره به سوی گردو نشانه می روند ، باید تیره آن چنان بر سره گردوها بخورد که یکی از گردوها حداقل به اندازه یک پا (از پنجه تا پشنه) از صف گردوها دور شود

سلطان:
-گردو را در یک خط ممتد کنار هم می کارند و یک گرددوی خوش قواره به عنوان پیش قراول و پیشگام در فاصله چند سانتی جلوتر از بقیه قرار می گیرد و دور آنها را با خط محصور می کنند ودر فاصله ایی مشخص به سمت گردوها تیله خود را پرتاب می کنند اگر تیله به سلطان می خورد و آن را از خط بیرون می انداخت تمام گردوها برای شخص پرتاب کننده می شد

دیوار زنی :
-بازیکنان در فاصله معین می ایستند و هر یک گردوی خود را به دیوار می کوبند . اگر فاصله گردوی دومی با اولی به اندازه یک وجب باشد دومی برنده است.

چاله چالی :

فرد گردوهای خود را در فاصله ای مشخص به سمت چاله ایی کوچک پرتاب می کند تعداد گردوها اختیاری است وشرط برنده شدن بر این است که گردوهای قرار گرفته در چاله باید جفت باشد اگر گردوها جفت بود به همان تعداد از طرف مقابل خود گردو دریافت خواهد کرد و اگر گردوی قرار گرفته در چاله فرد(تَک) باشد همه گردوها متعلق به طرف مقابل خواهد بود

جفت جفتی :

افراد گردوها را یک جفت یک جت در فاصله مشخص از هم دیگر می چینند فرد شروع به انداختن تیله به سمت گردوها می کند او می تواند با پرتاب هر دفعه خود هر اندازه که بتواند گردو جمع کند و هر جا که تیله او خوابید دفعه بعد جایگاه پرتاب او خواهد بود تا تمام جفتهای گردو جمع آوری گردد

سنت زیبای بوک گَتَن

سنت زیبای بوک گَتَن

بوک در شال به معنای بخشی از صورت است که شامل چانه،دهان، و تقریبا نیمه پایینی صورت می شود. گاهی هم به لب و لوچه گفته می شود.

اگر بگویند فلانی بوکش کَرده ؛ کنایه از قهر کردن دارد.

«بوک گَتَن» در شال یعنی پوشاندن دهان و چانه و نیمی از بینی و بخشی از قسمت پایینی صورت با گوشه ای از روسری توسط زنان در مقابل نامحرم و یا ریش سفیدان و یا بستگان شوهر که خصوصا توسط عروس خانم ها انجام می شد. این کار نوعی ادای احترام بود و نشان از شرم زنان داشت و دارد.

زنان در گذشته و گاه اینک از مردان بیگانه بوک می گیرند. یعنی چانه،دهان و نیمی ازبینی شان را با روسری سفیدشان می پوشند. البته فقط در مقابل بیگانگان چنین نمی کردند،بلکه در برابر برادران شوهر، پدرشوهر، بزرگان خاندان، بزرگان و

کدخدای محل و... نیز چنین می کردند. این کار نشان از حُجب و حیای زن از مرد مورد نظر جهت نشان دادن کامل صورت خود بود.

این سنت اینک در شال بسیار کمرنگ شده و فقط می توان بین زنان میانسال و کهنسال تات آنرا دید.