نسیم شال

 وندَه  ام  نزدیکان ؛نه در اَ  کفا یان

مهربان؛خوب ؛قشنگ

چَ  چهره  نورانی

هر دَفَه حرفی زَن ، چمَن وِلیه دلنَن،

 ساده ترازچمن حرف 

اَ چ من درک کَر ؛اَ چ من خوب دَخان ؛

چِمَن مارکوبهتر

من خدایی دارم،

که در این نزدیکی هاست؛درآن بالاها نیست

مهربان، خوب، قشنگ

چهره  نورانی دارد

گاهی سخن می گوید، با دل کوچک من، 

از سخن ساده من هم ساده تر

او مرا می فهمد

او مراچه خوب صدامی زند 

 حتی ازصدای مادرشیرین تر